کلامی با فروغ در سالگرد رفتنش و با یادآوری نویدش که گفت: «کسی میآید» گفتی بی شبههیک نفر می آید باز یک نفر با عطر ناب احساسیک نفر از طلیعه ی روشنایی می آید ... یک نفر سرمای زمستان را به گرمای دستانش

از پشت کوه های سردعشق تو پر کشیدهمثل چشم عاشقتچشام هرگز ندیده ترانه های عشق روبه یاد تو می خونمتو لحظه های دلتنگکنار تو می مونم بذار از عشق مجنونهمه دنیا ببیننکه میشه از درخت هامیوه ی عشق بچینن بذار ن

گر شام ما آن شام مهـتاب نبودشب شد و باز در چشم ما خواب نبودگر دل ما بهر این عاشقی رفتدر سر ما فـردای بیتاب نبود هوس شعر شکوهنده ی ماگرد درختی هرگز شبتاب نبودمشک دلم دست تو ، باز آمدیجان دل ، در مشک شم

مادر ساقی دشت کربلا ، ام البنینهمسر آن شیر بیشه ی خدا ، ام البنینتا بخواند چاوشی راوی به دشت کربلااین تمنای حضور یک فدا ، ام البنین شهادت خانم ام البنین را به همه ی محبان علی (ع) تسلیت می گویی

واژه به واژه از عشقبنویس بی بهونهشعری که از دل باشهتوی دلم می مونهمهمون چشمات میشنچشمای خسته ی منبیدار و شاداب میشنپلک های بسته ی منتوی هزار تا شاه بیتتویی که ماندگاریواسه قلب عاشقمتویی که بیقراریگلاب گریه منهدیه به روی ماهتچشمای خسته منفدای یک نگاهتبذار قصه بگم منشعر جواب ندارهشاید که قصه منعشق رو ...

وقتی میای سراغم ، که دیگه خیلی دیرهدل غمگین عاشق ، به پای تو میمیرهصدای عاشق تو ، منو دیوونه کردهعشق تو ، توی دلم ببین جوونه کردهبه عشق تو میخونن گلهای توی باغچهبازم چشام خیره شد به عکس روی طاقچهتو که دلی نداری ، که زیر پام بذاریحیف اون دلی که دادم ، من به تو یادگاریباغچه زیبای دل ، پر از گل یاس شده...

دلا عاشق شدن ، بهر چه آخرچرا عشقش فتاد در جان و در سرمن عاشق شدنم بهر دلم بوددلی کو دل نبود صاحبدلم بودهزاران گل سر راهش نهادیشدی عاشق ، به پای او افتادیاز او حتی تبسم هم ندیدیدریغ لبخند و ترحم هم ندیدیبشد از بر تو ، مجنون و رسوا شدیبرفت از بسترت ، زار و شیدا شدیدلی که در سینه دارم ، دشمنم شدحریر ما...

یه نگاه به ماه می کنمشاید تو مهتابم باشینگاه به چشمات می کنمشاید تو بی خوابم باشیاز باغ دل گل می چینمشاید تو گلدونم باشیهمش می رم به باغ و دشتشاید گلستونم باشیعاشق بی قراره دلشاید تو حیرونم باشیخونه رو جارو می کنمشاید که مهمونم باشیخون شد دلم ولی کجاتویی که دلخونم باشیآخر این ترانه هامشاید پریشونم ب...

SAEED DAMGHANIAN, [22.08.17 00:40]بگذار تا بنگرم ، شمیم موی یار رانگاه کنم دوباره ، چهره آن دلدار راغصه گر کشد جسم و جان خسته ی مراکه تواند که دوباره باز کند چشم بسته مراشب آمد و این غصه ی یار افسرد مراگل بودم گلی خندان ، یار پژمرد مراباغ زیبای دلم اکنون خزان شد ، بنگرگریان از غمم زمین و زمان شد ، ب...